Το 1995 γεννιέται η κόρη της, Χριστίνα. Η Κωνσταντίνα της δίνει το όνομα του πατέρα της, Χρήστου για να κρατήσει ζωντανή την ανάμνησή του.

Ένα χρόνο αργότερα, το 1996, κυκλοφορεί η νέα της δισκογραφική δουλειά με τίτλο “Έρχομαι”. Η Κωνσταντίνα ερμηνεύει το “Δηλητήριο” μαζί με τον Βασίλη Καρρά και το τραγούδι γίνεται αμέσως μεγάλη επιτυχία.

Ένα χρόνο μετά ακολουθεί το CD “Δυνατά” και αμέσως μετά το “Σημείο Επαφής”. H Κωνσταντίνα τραγουδάει μαζί με τον πρωτοεμφανίζομενο τότε, Γιάννη Πλούταρχο, το ντουέτο “Η καρδιά μου είναι ζαλισμένη”.
 
Οι εμφανίσεις της στα μεγάλα μαγαζιά περιλαμβάνουν συνεργασίες με τον Γιάννη Πάριο, τον Μίμη Πλέσσα, τον Θανάση Πολυκανδριότη, την Καίτη Γκρέυ, την Μαίρη Λίντα, την Πόλυ Πάνου, την Γλυκερία, τον Σταμάτη Γονίδη, τον Βασίλη Καρρά, τον Γιάννη Ζουγανέλη, τον Σάκη Μπουλά, την Λίτσα Διαμάντη, τον Νότη Σφακιανάκη, τον Γεράσιμο Ανδρεάτο και τον Στέλιο Διονυσίου.

Από το 1999 και για δύο χρόνια εμφανίζεται στην “Αρχιτεκτονική”, από όπου ηχογραφεί και το CD “Live στην Αρχιτεκτονική” με την συμμέτοχη της σε τέσσερα τραγούδια.

Εμφανίζεται επίσης στο “Τσάι στην Σαχάρα”, στο “House of Art” και σε άλλες μουσικές σκηνές σε στην Ελλάδα και την Κύπρο.

Το καλοκαίρι του 2001 περιοδεύει σε όλη την Ελλάδα με την Κρατική Ορχήστρα Ελληνικής Μουσικής σε έργα του Βασίλη Δημητρίου. Και τον χειμώνα εμφανίζεται στο ιστορικό “Χάραμα”.  Για τη στροφή που πραγματοποίησε στο διάστημα αυτό η Κωνσταντίνα λέει: “Το 2001 που ήμουν με τον Νότη Σφακιανάκη ένιωσα την ανάγκη να εκφραστώ και σε άλλους χώρους, πιο μικρούς. Σαν κι αυτούς από τους οποίους είχα ξεκινήσει. Ήταν μια εσωτερική ανάγκη … το ξέρω ότι αυτή η απόφασή μου ξάφνιασε πολλούς, αλλά ήταν αυτό που ήθελα”.

Μετά την περιπλάνηση της στις μικρές μουσικές σκηνές, η Κωνσταντίνα επιστρέφει στα μεγάλα μαγαζιά και στα “Αστέρια” της Γλυφάδας όπου εμφανίζεται για τρία χρόνια.